Pensamento

pensamento

O día que descubrín que vivir acorde coas miñas conviccións era moito mais sinxelo que vivir en desacordo con elas, arranxoume a vida ¡de verdade!, tal como o dixera Henry Miller en morrer por ámbalas dúas ideas, pero de vagariño, coma Georges Brasseus. Diríase, entón, estar furioso, aínda que, aparentemente, resultara case imposible dar coa causa.

Os anos fixéronme madurar e aflorar o neno que vivía é vive e min, no meu interior. As experiencias persoais, si, como un feito importante da miña vida que non encontrei, nin o modo de facelo, e dar exemplo dunha educación que non ten nada que ver co “diñeiro”.

  • Non sei, realmente, como é a miña vida. Xa pasaron anos. Algúns poden dicir que é unha forma de vida moito mais verdadeira do que parece. Pode ser. Si a miña filosofía é o gozo do presente, e non temer actitudes, e non interesar, nin o pasado e posiblemente o futuro,… aínda que non encaixe totalmente no meu pensamento.
  • Que se non teño ningún problema en falar, e dar compromiso social, o meu pensamento, sempre presente en mín.
  • Non exerzo de “roxo” min de “branco”, mais si iso significa ser de esquerdas e axúdate a saber que estás cos de a baixo, bendito sexa.

“Hai que ensinar a todos, o que ten de amargo a vida. Tódolos beizos teñen sal, cando están ligados as bágoas”. “Hai moitas veces, desgraciadamente, que hai que contar mentiras para vivir, por moi pequeniñas que esta sexan”.

Deixar unha resposta

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.