Curiosidades de Fornelos

curiosidades cara gato

A relación entre o pasado, presente e futuro de Fornelos ten que ter en conta o falar da nosa historia. O presente e o tempo que imos vivindo, e polo tanto, e o tempo dende que estudamos e pomos o interese no presente que inflúe na forma de velo pasado. Non sei si me explico ben.

O presente se proxecta cara o futuro. Isto pasa na vida cotián, así que vou a expoñer aquí o que a xente de Fornelos e capaz de crer no que sexa, sempre que lle resulte conveniente. Así, se falaba, por exemplo dunha veciña de Rañe de Abaixo, de que lograra enganar o médico de Ponteareas, de que había dado a luz un coello. E, logo, as xentes se burlaban del memorizando como cambiara a forma do feto dentro do útero “co poder do pensamento”.

Moita xente descoñecía de que estaba feito o “espagueti”, pero un emigrante da terra, emigrado na Suiza, chegara de vacacións o seu lar de Fornelos e pedíralle a un dos veciños que lles axudaran a cultivalos na horta. ¿Como?

Colocando o espagueti na terra suxeito con un pau e a esperar a que crecera.

Non quero falar moito do telescopio do amigo Céspedes que ten no seu eido de As Fraguiñas, onde dixo descubrir na Lúa unha civilización secreta. Por suposto que a broma descubriuse pouco despois, e as xentes se riron da incredibilidade.

Pero aínda hai outra moitos mais importante da Asociacións de Veciños, San Xoán, que permitiran que un globo de helio en forma de cigarro puro, aseguraban, levaba un neno, conseguindo unha altura de 3.000 metros de altura. Isto fora para nós, o 28 de decembro, Día dos Santos Inocentes. A curiosidade era gañar uns poucos de cartos para as festas e romarías que boa falta facían. Loxicamente se desculparon, como debe ser.

Tamén no Teleclub de “A Carballeira”, par promovelo, alguén fixo unha pataca grande de madeira moi ben pintada que parecía tal cal, exposta no teleclub, a xente preguntaba e se lle dicía que era da horta de Serafín, o carteiro. As xentes realmente creron este engano e lle pedían a Serafín, que lle vendera un anaco dela, para que puideran cultivala na casa de cada quen.

De todo isto, as veces me pregunto: ¿Ti que opinas destas curiosidades? ¿Podes crer que as nosas xentes cren nestas cousas tan absurdas?
O espírito e a paixón pola terra e moito mais apaixonante do que a simple vista parece. Por iso sigo adiante.