Eu son galego, e un pouco español

neboeiras do Condado de Salvaterra

Así é. Son galego e paso o tempo facendo vida familiar. Non son de cine, pero si dos Concertos de Habaneras, que tódolos años se celebran en Vigo. Fútbol e ar libre compatible coa lectura

Son galego de nacemento, de corazón e de cultura, e tamén son un pouco español no tempo libre. A vida me ensinou cousas diferentes; unha delas e a vida da xente e seus modos. Porque como se di “ do vello amor que nin se esquece nin se deixa e que nunca di adeus”. Aquí estou eu.

Teño sobrados motivos para ser galego, e un pouco español, no tempo libre. ¿Por que galego? Porque fochico en algo que me debo. Por que desexo o luscofusco no anoitecer coas sombras. Porque coas nosas verbas, so se pode sobrevivir en galego e moi pouco en español. ¡Aí vai senón, por exemplo as referidas a chuvia! Algunhas favoritas miñas, como a brétema, luar, enxebre, que teñen unha sonoridade garimosa, como quen sona con Galicia. Pero aínda ai mais:

AGARIMO (Cariño), APERTA (Abrazo), ARROIAR (Cando chove moito), ARROUTADA (Pouco sensato), BARALLEIRO (Mentiroso), BICO (Beso), BRÉTEMA (Niebla), CHOSCO (Bizco ou torto), ENXEBRE (Auténtico do rural), ESPANTALLO (Xente que estorba), FEITIÑO (O meniño). FUCHICAR (Facer algo que non debes), LEDICIA (Alegría) , LUAR (Luz da Lúa), LUSCOFUSCO (Cando se vai a noite), MORRIÑA (Votar de menos a terra nai), ORBALLO (Cando chove pouco), PARVO (Tonto), QUÉROTE (Te quiero), RABUDO (Irascible), ROSMAR (Refunfuñar), RULIÑA (Nena querida), SARABIA (Granizo), SAUDADE (Melancolía, añoranza), SENTIDIÑO (Facelo con prudencia), TRAPALLADA (Algo mal feito), TOXO (Ser borde), XEITO (Facelas cousas con arte). Sempre con xeito.

Por iso digo que son galego e un pouco español, con tempo libre, e si chove que chova. . .

As veces penso si ser español se refire o castelán de Castela, ou se alude a lingua común do Estado, tan belida coma a nosa, coas outras linguas cooficiais como o catalán ou vasco. Mais dun, tamén como eu, catalán e vasco, é español en tempo libre. Nada mais.