As videiras tamén choran

Como eu é coma ti, as videiras, tamén choran. Xa de pequeno, na poda, preguntaba polo choro das videiras,ninguén me dera a solución. Non a sabían. Foi despois dalgúns anos cando me acabo de decatarme de quen chora de tristeza é quen o fai de alegría, como as videiras. Aló, polos anos 40 ollaba para … Seguir lendo As videiras tamén choran

Eu tamén choro

E me pregunto: ¿Cantas veces haberei chorado sen saber que a vida me estaba facendo un favor? ¿Cantas? Sen entender o que ocorre no mundo, porque existir é reiniciarse, unha e outra vez, é fechar a fiestra daquel que foi o meu fogar o rueiro do Casco, en Fornelos da Ribeira, para abrila porta, mentres … Seguir lendo Eu tamén choro

A catedral dos paxaros: A carballeira de as Fraguiñas

Por ser o rueiro das grandes solemnidades culturais,sociais e deportivas da parroquia, e ¡por certo! A catedral dos paxariños, sen que ninguén haxa feito un estudo, dende que se plantou a primeira árbore no “Día da árbore”, fai tantos anos. . . Pois ben, ano tras ano, os paxariños do lugar, toman a carballeira e … Seguir lendo A catedral dos paxaros: A carballeira de as Fraguiñas

O meu primeiro plaxio

O meu primeiro intento de plaxio fora polos anos 48/50, pero frustado. Porque non so fracasei intentando plaxiar a un autor, senón que, tamén o fixen pretendendo falsear a miña propia vida. Escribir ten iso:” Un pode mentir con total impunidade e sen ningún tipo de consecuencias, mais ou menos, encuberto pola ficción”. Naqueles tempos … Seguir lendo O meu primeiro plaxio

Letras feridas

Lembrando as feridas de Fornelos da Ribeira. A miña terra. Daquela, a República Española fora ben acollida polos fillos de Fornelos. Unha das razóns de tan boa acollida fora a instauración da República, que alimentaba as esperanzas de que se aclarase a morte en 1.920 do veciño agrarista Xoán Dominguez Vieitez, do rueiro de Pedrapiñeira, … Seguir lendo Letras feridas