As nosas costumes

As nosas costumes de cando neno, era o mellor segredo da nosa xente do Condado de Salvaterra do Miño, e da nosa parroquia de Fornelos da Ribeira, para ter unha vida feliz. O menos daquela maneira. Saber que os amigos mais importantes eran por suposto, os organizadores das festas e romarías. Era eu un neno … Continúa leyendo As nosas costumes

A nosa retranca en Fornelos da Ribeira

Parece ser que a nosa “retranca” proven do árabe “tafar” pasando a nosa terra con “ata fal”, do cancioneiro medieval. No noso eido está “arredar”, facer ir para atrás; e polo tanto, retranca e algo así como que hai algo detrás da tranca. No Dicionario unha retranca ven a ser o madeiro de ferrar, entre … Continúa leyendo A nosa retranca en Fornelos da Ribeira

Na romaría do medo: ¡lagarto, lagarto!

¡Quen o diría que a Ermida de San Bartolomeu, no monte Sanomedio de As Neves, se chame a “romaría do medo”! Lagarto, Lagarto me dixen eu, cando de neno, pasei por alí acompañando o parente Emilio Domínguez Cambra, camiño de Santa Marta. E non era para menos, pois supuña mala sorte. Lémbrome, por exemplo da … Continúa leyendo Na romaría do medo: ¡lagarto, lagarto!

Sorregar. . . Sorrejar e sorrejeime…

Na nosa terra, xerga mariñeira que expresa regar de viño o noso corpo por dentro e por fora. Curiosamente, sorregar ou sorrejar, esta última non é ningunha gueada dos nosos amigos da península do Morrazo. Aplicada o noso léxico mariñeiro castelá é diferente o catalá que di: “regar accidentalmente por filtración ou por rebosamento, unha … Continúa leyendo Sorregar. . . Sorrejar e sorrejeime…

Lembrando as xentes de Fornelos

Aquelas xentes madrugadoras e traballadoras que vivían miserablemente do pouco que lles daba o campo. Estas nosas xentes, de Fornelos da Ribeira, produtoras agropecuarias, traballadoras de terras de distintas dimensións, e diferentes recolleitas; as da horta, as cales dedicaban moitas horas de traballo, practicamente de sol a sol, para proveerse de verduras, tomates, cebolas e … Continúa leyendo Lembrando as xentes de Fornelos

A Fonte do Pindirico en Rañe

ricoEsta antiga fonte que abastecía os rueiros onde o meu familiar Emilio Domínguez Cambra vivía coa súa avoa de regreso de Bos aires, deixara de funcionar pola pouca atención e a desidia dos veciños. Veciños como Dolores Castro, Benito Martínez, Amador González e Valeriano Cid, decidiron recuperala, como residentes do rueiro de Rañe de Abaixo. … Continúa leyendo A Fonte do Pindirico en Rañe