¿Será conto ou non?

Cando aínda era meniño, na Taberna de Ron, no rueiro de O Casco, me contara o pai de Miro (q.e.p.d.), que polos anos do 1.600/1.700, un fillo de Fornelos aburrido da súa sorte collera un barco de vela, e navegara ata Arxentina onde chegaría sen sabela data. Chegar chegara e comprobara que era un pais … Continúa leyendo ¿Será conto ou non?

Eu son galego, e un pouco español

Así é. Son galego e paso o tempo facendo vida familiar. Non son de cine, pero si dos Concertos de Habaneras, que tódolos años se celebran en Vigo. Fútbol e ar libre compatible coa lectura Son galego de nacemento, de corazón e de cultura, e tamén son un pouco español no tempo libre. A vida … Continúa leyendo Eu son galego, e un pouco español

Dende o rueiro de o casco. . .

Fun observando de neno o ciclo biolóxico e cultural da miña parroquia, do “pan”, dentro dos refráns recopilados das xentes e do labor da terra, previos a sementeira e me encontrei co arar, escarvar, gradar, colleita, de tempos inmemoriais. Os refrán responden a: - O labrador que alza, bina e tercia, ben entende o que … Continúa leyendo Dende o rueiro de o casco. . .

Sara Helena e María Avelina, dúas educadoras

No meu propósito de exploralo o pensamento pedagóxico desta dúas grandes mulleres, fillas de Pedro Manuel Cambra, descendente este de Juan Bautista Cambra e Rivas, nado en Fornelos da Ribeira, emigrante na Arxentina, tiven a oportunidade de rescatar algúns valiosos aportes con os que as dúas educadoras mestras, enriqueceron a labor nas escolas arxentinas. Mergullar … Continúa leyendo Sara Helena e María Avelina, dúas educadoras

Os meniños de antes, e os de agora

Durante a miña infancia en Fornelos da Ribeira, os meniños pasábamos a maior parte xogando nos eidos ou cos amigos, como eu con Miro e Lecio (o xastre), do rueiro de O Casco. Daquela nos encantaba, sobre todo, xogar o fútbol con Manolo Saborido, e tamén tiñamos tempo para xogar a esconderse, a policías e … Continúa leyendo Os meniños de antes, e os de agora