¡ Hoxe, vaiche de lerias !

¡Canto lle debo a Natureza! Vai para mais de setenta anos que me levantaran unha calumnia, e para desmentila quixo o demo, me conservara rexo ata o presente, cos meus oitenta e sete anos enriba, sen que me pesen nin me fatiguen ¡Quen o diría! O que me votara aquela mala sona xa está no … Seguir lendo ¡ Hoxe, vaiche de lerias !

Da nosa lareira, e outras lerias

Consultado no dicionario da Real Academia da Lingua, LAR, ven do latín LARIS, na mitoloxía, cada un dos deuses do fogar ou sitio do lume, cociña, e de sempre, os homes da nosa terra practicaban antigamente ritos empapados polos misterios das forzas ocultas da Natureza. Nos nosos tradicionais eidos, a “lareira”, era onde se preparaba … Seguir lendo Da nosa lareira, e outras lerias