Ser do Condado de Salvaterra do Miño

Digo que ser de Salvaterra do Miño, e vivir en galego, amar a vida de cheo, amar a choiva fina milagreira que fai crecer a herba, e perder o viño, co risco de pedir axuda as meigas. Beber o viño do Condado, é amar o río Miño, e a natureza enteira. Por iso agora o … Seguir lendo Ser do Condado de Salvaterra do Miño

Porta aberta

Unha escapada o CONDADO DE SALVATERRA DO MIÑO, terra celta, romana, de veigas de millo e viñedos, con xantar e beber, está asegurado. Non sei si será pola amurallada LAZOIRO, ou pola estraña localización de LACIDARIUM, o caso é que a xente do Condado, se identifica, mais aló dos trazos comúns, sinxelos, recios, orgullosos e … Seguir lendo Porta aberta

Fornelos da Ribeira, e o Corazón do Condado de Salvaterra

A moitos fillos da nosa benquerida terra, por non dicir todos, lles sonará raro o título co que inicio este escrito. Sen embargo, a denominación “o corazón do Condado de Salvaterra do Miño”, nos lembrará toda a historia que debe ser recuperada para ben de todos. Porque, isto é o que eu chamo descoñecemento da … Seguir lendo Fornelos da Ribeira, e o Corazón do Condado de Salvaterra

O Castelo de Salvaterra do Miño

Esta nosa vila de Salvaterra, garda coa súa maxestosa fortaleza, tan coidada hoxe, a supervivencia do paso do tempo e os múltiples contidos librados por URRACA, a súa irmán TERESA, PEDRO MADRUGA, e as guerras irmandiñas e a ocupación portuguesa. Pouco nos interesou a historia do noso Condado de Salvaterra do Miño, a pesar da … Seguir lendo O Castelo de Salvaterra do Miño

A historia do oleiro, de oleiros, en Salvaterra

A historia e ben sabida, que en Oleiros de Salvaterra, na ribeira do pai Miño, había un oleiro que tiña por veciño a outro, dono dun lavadoiro de ouro. Por certo, traballador, alegre e moi festeiro. Naqueles tempos do Conde de Salvaterra, se presumía que o veciño do lavadoiro de ouro, presumía de vivir con … Seguir lendo A historia do oleiro, de oleiros, en Salvaterra

O paraíso do Miño dende o Castelo de Salvaterra

Comezo con unha proposta clara: “Dar un paseo por el”. Da felicidade da pasaxe, sinfonía de cores ocres, vermellos, verdes, das rochas e da auga esmeralda do noso pai O Río Miño, que o impregna todo, que o acaricia todo, incluso a madeira que a converte en pedra por arte , cantos rodados, os seixos … Seguir lendo O paraíso do Miño dende o Castelo de Salvaterra