A vellez deixala andar. . .

(Supoño que estará de acordo con migo Pepe Peaguda, da Cruz de San Andrés de Temperley, Arxentina, que me le con frecuencia). A verdade é que xa estamos nela, amigo Pepe, e acudimos cada día o consello da vida, que é a vellez a morte, cando nos chegue. Eu, pola miña parte, non podo dicir … Seguir lendo A vellez deixala andar. . .

As nosas vidas é sonos

Moitos, como eu, imos camiño do centenario coa dignidade que nos merecemos, porque os vellos somos, indispensables cada día mais, se queira ou non se queira. A este noso mundo lle crecen as engurras a ritmo de vertixe. É nos, bo temos que que ver coa angustia do desastre, coa política de abuso, coa economía … Seguir lendo As nosas vidas é sonos

Lembrando os nosos vellos

Rematado o verán, falamos do segredo do envellecemento dos nosos veciños do Condado de Salvaterra - Paradanta, de repasala vida pasada e presente en clave positivo. Quere isto dicir: Dar grazas polos anos vividos e descubrir agora, se cabe, todos e cada un dos anos na “búsquea” da felicidade que estivo sempre presente en tódolos … Seguir lendo Lembrando os nosos vellos