A xoaniña e a vagalume

Éramos, miña irmá Pepiña, que ya descansa e paz, e mais eu, pequenos, e na eira do eido de Cambra, no rueiro do Casco, no verán do 1.945 cando unha Xoaniña se fixera amiga da Vagalume. E baixo as parras do viñedo,cargadas de uvas, mentres nós comíamos uvas brancas, a madriña nos contaba como unha … Seguir lendo A xoaniña e a vagalume